Χωρίς βοήθεια

In this short story, a male and a female protagonist who appear to be members of opposing groups are involved in a violent scene. As the many witnesses do not seem willing to help her. the female protagonist is in need of a life-saving plot twist.

Άκουγε μόνο το σύρσιμο του κορμιού της στις βρόμικες πλάκες με τις οποίες ήταν στρωμένο το στενό δρομάκι. Τα χέρια του την έσφιγγαν σαν μέγγενη από την οποία δεν μπορούσε να ξεφύγει όσο και αν το πάλευε. Προσπαθούσε στα τυφλά να τον χτυπήσει, να του χώσει τα νύχια της στα μάτια, να τον κάνει να πονέσει έστω λίγο, έστω λιγάκι, τόσο όσο να χαλαρώσει την πίεση με την οποία την κρατούσε για να βρει την ευκαιρία να του ξεφύγει και να τρέξει. Ήταν πολύ γρήγορη, αλλά ήταν επίσης και τραυματισμένη και, αν και ένα μέρος της ήξερε ότι δεν θα μπορούσε να τρέξει και πολύ μακριά, εξακολουθούσε να έχει την ελπίδα ότι θα γλυτώσει. Ήταν από πάντα μαχήτρια και δεν θα παραδιδόταν τόσο εύκολα.

Τα χέρια και τα πόδια της κτυπούσανε στον αέρα και η καρδιά της κόντευε να σπάσει. Γιατί δεν έρχεται κανείς να βοηθήσει; Αφού το ένιωθε ότι πάνω τους ήταν στραμμένα πολλά βλέμματα, μάρτυρες της σκηνής αυτής. Συνέχισε να τη σέρνει βρίζοντας μέχρι που ένιωσε το σώμα της να χτυπάει απότομα κάπου όπου βρήκε αντίσταση. Ο πόνος ήταν αβάσταχτος. Άνοιξε για μια στιγμή τα μάτια της για να δει πού είχε κτυπήσει και μπόρεσε, μέσα στο σκοτάδι, να διακρίνει έναν τοίχο – το αδιέξοδο στο οποίο οδηγούσε το στενό σοκάκι. Δίπλα της πέρασε ξυστά μια νυφίτσα που προχωρούσε κατά μήκος του τοίχου. Κατάφερε να απελευθερώσει μια δυνατή κραυγή ανάμεσα στους λυγμούς που ήταν ο μόνος ήχος που μπορούσε να αρθρώσει μέχρι τότε. Η κλωτσιά του της έκοψε πάλι την ανάσα, μαζί και τη φωνή. Ξανάκλεισε τα μάτια της με δύναμη.

«Σκάσε σου λέω! Κάνε ησυχία αν θες να ζήσεις έστω ακόμα ένα λεπτό!» 

Γονάτισε δίπλα της και της άρπαξε τα χρυσά μαλλιά τα οποία ένιωθε τώρα να είναι τόσο αηδιαστικά, αφού είχαν συρθεί πάνω σε ένας θεός ξέρει τι. Τράβηξε το κεφάλι της και το έφερε κοντά στο δικό του. Το πρόσωπό της συσπάστηκε και έσφιξε όλους τους μυς της, προσπαθώντας να κρατήσει τα μάτια της ερμητικά κλειστά. Δεν άντεχε να αντικρύσει ξανά το παραμορφωμένο του πρόσωπο. Μα αφού είναι και άλλοι εκεί, το αισθάνεται…γιατί δεν έρχεται κάποιος να τη σώσει;

«Άνοιξε τα μάτια σου είπα! Άνοιξέ τα και κοίταξέ με! Κοίταξε πώς με έχουν κάνει οι δικοί σου με τα χημικά τους σκευάσματα και τα πειράματά τους! Τι; Δεν μπορείς να αντέξεις το θέαμα; Σου πέφτει πολύ; Αν σε ενοχλεί η δικιά μου εικόνα κάτσε να δεις πώς θα σε διακοσμήσω εσένα πριν σε επιστρέψω εκεί που σε βρήκα!»

Τα δάκρυα κυλούσαν καυτά στα μάγουλά της και κάθε ένα που έφτανε στο έδαφος ήταν λες και δημιουργούσε ένα εκκωφαντικό θόρυβο του οποίου η ηχώ της προκαλούσε κι άλλη ναυτία. Τράβηκε κι άλλο τα μαλλιά της, τόσο που φοβήθηκε ότι θα της τα ξεριζώσει. Αχ, γιατί μόνο κοιτάνε; Γιατί δεν έρχονται; Την άφησε απότομα σπρώχνοντάς τη με μανία προς το έδαφος. Το πίσω μέρος του κεφαλιού της χτύπησε με φόρα στο δάπεδο και ένιωσε το ζεστό υγρό να κυλάει πίσω της, βάφοντας τα μαλλιά της και τις ήδη βρόμικες πλάκες. 

«Ξέρεις τι; Είχα σκοπό να τους στείλω μόνο ένα μικρό κομματάκι από σένα, αλλά όπως ήρθαν τα πράγματα θα πρέπει να τους στείλω ολόκληρό σου το πτώμα»

της λέει και τραβάει από την εσωτερική του τσέπη ένα μικρό μαχαίρι. Ανοίγει τα μάτια της και τον κοιτάει.

«Όχι, όχι, βοήθεια, βοήθ…!»

Η αντανάκλαση του φεγγαριού πάνω στη λάμα του μαχαιριού όταν αυτή κατέβαινε ήταν εκτυφλωτική. Με μια καθοδική κίνηση του χεριού του ο άνισος αγώνας που έκανε για να του ξεφύγει έλαβε οριστικό τέλος.

Και τα πολλά ζευγάρια μάτια κοιτάγανε και όλο κοιτάγανε, μα κανείς δεν έτρεξε για βοήθειά της. Κανένας σωτήρας…


«CUT» ακούγεται μια φωνή από μακριά.

«Τέλεια, παιδιά, μπράβο! Γράφτηκε αυτή η σκηνή!»

Οι δεκάδες θεατές που είχαν σταματήσει και χάζευαν από μακριά το γύρισμα είχαν ξεσπάσει σε χειροκροτήματα. «Με σκότωσες, αλήτη» του ψιθυρίζει γελώντας ενώ, όρθια πια, κοιτάει τα χάλια της. «Τράβα τώρα βγάλε αυτή την αηδία που φοράς. Δεν βλέπεσαι».

Το διήγημα "Χωρίς βοήθεια" δημοσιεύτηκε το 2017 στην ανθολογία Στο Ποτάμι του Χρόνου από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές.