The music universe of Haruki Murakami’s “Kafka on the Shore”

I have said it multiple times and I will say it once more. Every book has its own soundtrack. This can be comprised by music mentioned in the book, or music inspired by the book. Music characteristic of the time the story is set in, or music that thematically represents what is taking place in […]

Last May a busker saved my smile

It is one of the things that always fascinate me, how a few notes of music can travel us back in time and forward in space. This is a very well known superpower of music, of course, albeit a superpower we often forget or take for granted. Until, suddenly, as we go about the normal […]

Being Present as a Writer

Exploring what it means to be present – present first and foremost as yourself and to yourself – and what it means to be a writer – writer of what and for what. Wondering what it means to be a present writer – present as a writer, or presenting one’s writing. As most of the times, the answers are but more questions, unfolding in creative forms.

Days I am going to miss

Which narrow street could keep afloat
the heaviness of a shadow that belongs to no one anymore?

Οξύμωρον / Oxymoron

Λείος ο δρόμος μα στρωμένος με γυαλίΣε κάθε βήμασπάει ακόμα λίγο δάπεδοβάφεται κόκκινη η πορείαΣε κάθε βήμαλίγο ακόμα κόκκινολίγο ακόμα σκοτάδιλίγο ακόμα φως Το σκοτάδι εκτός μουκαι η ελπίδα εντόςΦως ενστάλακτοαπό της νιότηςτον επιθανάτιο ρόγχο Τα ματωμένα πόδια μουσφραγίζουνόσα έμαθα στη διαδρομήΚαι κάθε νέο μάθημαγίνεται μάρτυραςτου πώς η γνώσηείναι μανδύαςπου συγκαλύπτει τα μυστικάγια μιαν αναίμακτη πορεία […]

Το κέντρο

Για τριάντα έξι μέρες μασούσα το κέντρο. Μασούσα το κέντρο και μελετούσα τους τοίχους αυτού του δωματίου. Στην αρχή, μπορούσα ακόμα να ξεχωρίσω το σημείο από όπου με είχανε φέρει, μα σύντομα έχασα την αίσθηση του χώρου και του χρόνου. Φαντάζομαι ότι αυτός είναι και ο σκοπός του οκτάγωνου δωματίου. Να σε καταπίνει σε ένα ατέλειωτο «ίδιο». Να σου αφαιρεί κάθε περισπασμό. Όμως, μετά από τόσες μέρες – τριάντα έξι μέρες είναι πολλές, πάρα πολλές, όταν το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να μασάς ένα κέντρο και να ψάχνεις διαφορές ανάμεσα σε οκτώ πανομοιότυπους τοίχους – έμαθα ότι ακόμα και το ίδιο αποκλίνει από τον εαυτό του.

“There are eyes at the tips of my fingers”

On the 28th of April, I had the honour to be invited by the artist Marina Hadjiefthymiou to hold the opening of her first exhibition in Cyprus, titled “There are eyes at the tips of my fingers”.

Η εξαίρεση στον κανόνα

Η Χριστίνα προχωρούσε με γοργό βήμα στην κατηφόρα. Ο ήχος που έκαναν τα τακούνια της στις πέτρινες πλάκες είχε συγχρονιστεί πλήρως με το ρυθμό με τον οποίο η καρδιά της τυμπάνιζε μέσα στο στήθος της. Είχε να τον δει πολλά χρόνια. Νέα του μάθαινε πού και πού είτε από κοινούς γνωστούς είτε από τον ίδιο […]