And so, another year over, a new one has begun…and so, once again I am found in that peculiar state of reflection. Or, better yet, of recollection. Even redemption. It
Λένε ότι η συγγραφή είναι μια πράξη μοναχική, ιδανικά τελούμενη σε δωμάτια “που είναι δικά της”, μια σιωπηλή επανάσταση ενάντια στην υπερπληροφορία, μια θρασεία ενατένιση σε ό,τι κείτεται κάτω από
Πρόσφατα άλλαξα υπολογιστή…και, ως είθισται, μπήκα στη διαδικασία “ξεσκονίσματος” φακέλων από τα περασμένα και αρχείων που κρατήθηκαν “για μετά”. Έτσι είναι…βάζουμε πράγματα στο συρτάρι και από αναβολή σε αναβολή καταλήγουμε
** εισήγηση στο συνέδριο του ΕΠΟΚ, Λογοτεχνία και Διεπιστημονικότητα [16 Ιουνίου 2023, Λάρνακα] Μουσική και λογοτεχνία, λογοτεχνία και μουσική. Σχέση στενή, αμφίδρομη, και πολυδιάστατη. Σχέση που μετρά αιώνες ύπαρξης (ας μην
A semi-improvisational sonic tapestry inspired by the chapter “Sirens” of Ulysses.
I have said it multiple times and I will say it once more. Every book has its own soundtrack. This can be comprised by music mentioned in the book, or
It is one of the things that always fascinate me, how a few notes of music can travel us back in time and forward in space. This is a very
Exploring what it means to be present – present first and foremost as yourself and to yourself – and what it means to be a writer – writer of what
Which narrow street could keep afloat
the heaviness of a shadow that belongs to no one anymore?
