Last May a busker saved my smile

It is one of the things that always fascinate me, how a few notes of music can travel us back in time and forward in space. This is a very well known superpower of music, of course, albeit a superpower we often forget or take for granted. Until, suddenly, as we go about the normal […]

Being Present as a Writer

Exploring what it means to be present – present first and foremost as yourself and to yourself – and what it means to be a writer – writer of what and for what. Wondering what it means to be a present writer – present as a writer, or presenting one’s writing. As most of the times, the answers are but more questions, unfolding in creative forms.

Days I am going to miss

Which narrow street could keep afloat
the heaviness of a shadow that belongs to no one anymore?

Οξύμωρον / Oxymoron

Λείος ο δρόμος μα στρωμένος με γυαλίΣε κάθε βήμασπάει ακόμα λίγο δάπεδοβάφεται κόκκινη η πορείαΣε κάθε βήμαλίγο ακόμα κόκκινολίγο ακόμα σκοτάδιλίγο ακόμα φως Το σκοτάδι εκτός μουκαι η ελπίδα εντόςΦως ενστάλακτοαπό της νιότηςτον επιθανάτιο ρόγχο Τα ματωμένα πόδια μουσφραγίζουνόσα έμαθα στη διαδρομήΚαι κάθε νέο μάθημαγίνεται μάρτυραςτου πώς η γνώσηείναι μανδύαςπου συγκαλύπτει τα μυστικάγια μιαν αναίμακτη πορεία […]

Το κέντρο

Για τριάντα έξι μέρες μασούσα το κέντρο. Μασούσα το κέντρο και μελετούσα τους τοίχους αυτού του δωματίου. Στην αρχή, μπορούσα ακόμα να ξεχωρίσω το σημείο από όπου με είχανε φέρει, μα σύντομα έχασα την αίσθηση του χώρου και του χρόνου. Φαντάζομαι ότι αυτός είναι και ο σκοπός του οκτάγωνου δωματίου. Να σε καταπίνει σε ένα ατέλειωτο «ίδιο». Να σου αφαιρεί κάθε περισπασμό. Όμως, μετά από τόσες μέρες – τριάντα έξι μέρες είναι πολλές, πάρα πολλές, όταν το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να μασάς ένα κέντρο και να ψάχνεις διαφορές ανάμεσα σε οκτώ πανομοιότυπους τοίχους – έμαθα ότι ακόμα και το ίδιο αποκλίνει από τον εαυτό του.

Η εξαίρεση στον κανόνα

Η Χριστίνα προχωρούσε με γοργό βήμα στην κατηφόρα. Ο ήχος που έκαναν τα τακούνια της στις πέτρινες πλάκες είχε συγχρονιστεί πλήρως με το ρυθμό με τον οποίο η καρδιά της τυμπάνιζε μέσα στο στήθος της. Είχε να τον δει πολλά χρόνια. Νέα του μάθαινε πού και πού είτε από κοινούς γνωστούς είτε από τον ίδιο […]

“Negation of the negation” – a poem about the freedom of expression

Negation of the Negation *** My head was never a quiet place.  Serene it was, but quiet never  Two poles so well wed, perfectly kept in balance  By the peaceful force that drives  The moulding of thoughts and the sculpting of noise For the creation of a meaningful voice *** To some, a divine gift  […]

“Always something missing”: caught between thought and expression

Maria shares her experience of setting out to write about something but being unable to choose the language in which she could better express it. She raises questions about the relationship between words, thoughts, and language(s), and wonders if, in the end, it is in the part that is “always missing” (the part that resides between the thoughts and their formation into words) that the “magic” of writing resides.