Μπλε φεγγάρια

Είναι οι ζωές μας χωρισμένες / με γραμμές...

Είναι οι ζωές μας χωρισμένες  / με γραμμές 

Αλλού οι χρόνοι / Αλλού οι τόποι

Αλλού οι γυάλινοι χρησμοί

που θρέψαν / τις ελπίδες μας

Κάτω από το φως των αστεριών / σαν λάμες

ανακλώνται οι αρμογές

Στις κοφτερές αιχμές τους / σκαλίζω με το χέρι 

τη χαραμάδα που ορίζει / τις πορείες μας / παράλληλες

Λιμνάζει ο πόνος / μες στο βαθύ αυλάκι του μετώπου σου

Ανακατεύεται με κάτι μπερδεμένες αναμνήσεις 

Ούτε δικές σου, ούτε δικές μου

Κάτι αναμνήσεις μιας ευτυχίας δανεικής

Κάτω από το φως των αστεριών / 

ακόμα ερωτεύομαι τις κοφτερές αιχμές / και τις γραμμές που μας χωρίζουν

Υπνοβατώ / στο μονοπάτι που ορίζει η σκιά μου

συνωμοτώντας / με μπλε φεγγάρια

Ξυπνάω και πάλι σαστισμένη / μπροστά σε εκείνο το ρυάκι / από φως

Που όλο προσπαθεί να διαιρέσει / το σκοτεινό βελούδο / μιας θάλασσας πλανεύτρας

Εκεί / στη νυχτωδία / που υφαίνει 

η ρευστότητα του ρήγματος 

Εκεί / σε βρίσκω 

Από τη μουσικοποιητική βραδιά “Αστέρι μου, φεγγάρι μου…”
Διοργάνωση: Δήμος Λατσιών και Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου 7 Σεπτεμβρίου 2023

© Μαρία Κούβαρου, Αύγουστος 2023