Κρατάω Επαφή (In touch)

A swirling poem about the different facets of touch.
Performance at Vinylio, Limassol (22/1/23)


Κρατάω Επαφή

Άγγιγμα αφή επαφή Ε Π Α Φ Η

Πέντε γράμματα, όσα τα δάχτυλα του δεξιού μου χεριού 

Που αγκαλιάζουν σφιχτά τα στιλό και χαράζουν γραμμές σε σελίδες 

Δέκα δάχτυλα που χορεύουνε σε άσπρο και μαύρο

Ανεβοκατεβαίνουν στο πιάνο 

Χτίζουν κόσμους και τους χαλάνε μετά 

Άγγιγμα αφή επαφή 

Όχι απλά δέκα δάχτυλα 

Το περίγραμμα μιας ολόκληρης ύπαρξης 

Δωρεάν εισιτήριο στον πόνο 

Η ιερή πύλη της ηδονής 

Ξέρω, όπως κι εγώ, έτσι κι εσύ έχεις πονέσει άπειρα βράδια 

για ένα χάδι στα μαλλιά, μια αγκαλιά, ένα φιλί

Άγγιγμα, αφή, επαφή

Εκεί που το ιερό συναπαντιέται με το ανίερο

Εκεί που γίνεται η ζωή καταστροφή 

Με κέντρο το βασίλειο του Μίδα

Και υπηκόους όσους σύρθηκαν, χτυπήθηκαν, χαράχτηκαν, βιάστηκαν

Το άγγιγμα είναι εκθείαση και παραβίαση.

Κλωτσιά και φιλί.

A kiss and a kick.

Kick. Kick. Kick. Kick.

Άγγιγμα. Αφή. Επαφή. 

Σφίγγω στο χέρι το μολύβι λες και αν το αφήσω θα με αφήσει η ζωή μου

Νιώθω το σχήμα του να καθορίζει την παλάμη μου 

Εικόνες που δεν θέλω να θυμάμαι αναβιώνουνε στη μνήμη μου

Μώλωπες ξανασημαδεύουν το κορμί μου

Και σφίγγω κι άλλο το μολύβι, το συνθλίβω με το ένα χέρι 

Όσο με το άλλο πλέκω εγκώμια για μια θεά διπρόσωπη 

Επαφή,

Άγγιγμα, αφή.

Επαφή.

Ούτε ευχή ούτε κατάρα.

Μπορώ για ώρες να κεντάω λέξεις για επαφή

Τα δέκα μου ακροδάκτυλα να ανεβοκατεβαίνουνε στα πλήκτρα, 

η πλάτη μου γερά προσκολλημένη – για άνεση και ασφάλεια – στη δερμάτινη καρέκλα 

Τα γόνατά μου βεντουζωμένα στο κάτω μέρος του γραφείου,

να νιώθω σταθερή και κλειδωμένη, ταγμένη όπως είμαι 

στην εκστρατεία μου να εξορκίσω την ανάγκη για ένα άγγιγμα 

Βλέπεις, δεν έχω αντοχές για άλλα πισώπλατα χτυπήματα.

Μόνο μια αόριστη εντύπωση για όσα ακόμα θα ‘χα ακόμα για να νιώσω αν δεν φοβόμουν – μα φοβάμαι, φοβάμαι, φοβάμαι. 

And that’s enough to say “enough”!

And why on earth did I think it’s a good idea for me to come here and speak about touch?

Touch, touch, touch, touch

T O U C H  

Πέντε γράμματα. Ε Π Α Φ Η .

Άγγιγμα, αφή, επαφή

Ούτε ευχή, ούτε κατάρα

Άλλο ένα βέλος στη φαρέτρα μας

Και θεραπεία για όσα καιν τα σωθικά μας

Χάδι, χαστούκι, κλωτσιά και φιλί, διασυρμός και οργασμός, και όλα όσα φωλιάζουν εντός 

Και όσο ο πόθος και η απέχθειά μου για ένα άγγιγμα

Παλεύουν στο μυαλό να βρουν δικαίωση 

Στέκει η σκέψη μου μετέωρη

Σε μια εικόνα απ’τα κατάστιχα ενός παλιού χειμώνα 

Ένα χέρι αποκολλάται από ένα άλλο

Στη θέση του ένα έγκαυμα 

Ως αποτύπωμα απάτης

Και απο τα χείλη που ανεπαίσθητα μου χαϊδεύουνε το μάγουλο 

Βγαίνουνε πέντε λέξεις που ακόμα κάνουν το κορμί μου να ανατριχιάζει:

“Καλή τύχη! Ας κρατήσουμε επαφή!”

Ας. Κρατήσουμε. Επαφή.